| |
 |
Soap
Femke's fluctuaties
|
27 Juli 2006 | 19:24:06
|
 Al maanden keken we er naar uit. Mijn vrienden N, C, F. en ik zouden samen in een prachtig huis in de Utrechtse binnenstad gaan wonen. Het hele verhaal werd steeds mooier. Een dakterras, prachtige kamers, eigen keukens en badkamers... Elke keer belde ik enthousiast de updates door en we leefden al helemaal toe naar de eerste augustus, de dag dat we het huis in zouden mogen.
Toen ik vorige week voor de deur stond om te kijken, was de aannemer de sleutel kwijt. Tweeënhalf uur stond ik te wachten, hopend nu toch eindelijk naar binnen te kunnen om te kijken. De dag er na stond ik er weer. Een half uur voor de afspraak kreeg ik een telefoontje dat er asbest gevonden was, en dat ik weer niet naar binnen kon. Vervolgens bleek dat het huis 'gekrompen' was, de kamers waren minder groot dan onze contactpersoon Y. tot dan toe had gezegd.
Waar het verhaal in het begin steeds mooier werd, werd het nu steeds erger. Met als klap op de vuurpijl het telefoontje van gisteren: de prijzen voor de kamers worden zo hoog dat we het, na al die maanden voorbereiding, wel kunnen vergeten. De laatste hoop is het verhuren van één kamer als bedrijfspand, zodat we het wel kunnen betalen. En da's nu natuurlijk weer zenuwslopend lang wachten op een vergunning daarvoor...
Al dat gezeik verwoordde C. goed: "We zouden er een soap van moeten maken - 'komen onze jonge helden voor het nieuwe schooljaar hun kamer nog in, kijk volgende week weer!'"
Bij mij staan de verhuisdozen al klaar, dus duim voor ons!
|
|
|
|
|
Eerste indruk
Femke's fijngevoeligheid
|
27 Juni 2006 | 17:36:13
|
|
"Grappig hè," zei ik tegen vriendin N, "dat we elkaar eerst helemaal niet zo aardig vonden!" Ze knikte. "Ja, eerst vond ik jou maar een stom wijf, met je oogschaduw in dezelfde kleur als je schoenen..."
Mooi is dat! Weet ik ook weer wat voor eerste indruk ik achter laat... |
|
|
|
Nieuwe gluurbuur
Femke fantaseert
|
27 Juni 2006 | 15:18:55
|
 Vandaag stond ik een uiterst precies klusje te doen: met mijn gezicht in een rare kronkel stond ik mijn wenkbrauwen te epileren voor de spiegel. Nu is het zo dat er links van mijn spiegel een raam zit, waardoor mijn Gluurbuur (klik voor het verhaal) precies door naar binnen kon kijken. En terwijl ik daar heel rustig en oncharmant aan mijn wenkbrauwen stond te plukken, hoorde ik iets. Ik hoorde een jongen praten, op een opvallend luide toon en met een kak 'r', die karakteristiek is voor de Utrechtse Heuvelrug. Ik dacht dat het wel weer iemand zou zijn die op straat langs liep met een patserige telefoon, en besteedde er geen aandacht aan.
Maar het gepraat bleef, en toen ik uiteindelijk uit het raam keek, zag ik een jongen in een roze overhemd met staande kraag angstvallig wegkijken. Hij stond op het balkon van mijn ex-gluurbuur, en keek beschaamd toen ik zo opvallend zijn kant op keek. Ik zwaaide, en besloot daarna maar even afstand te houden van het raam.
Die avond keek ik nog een keer naar het raam aan de overkant. En daar zat hij. Het roze kraagje nog steeds omhoog, een biertje in zijn hand. Om hem heen zaten nog een stuk of drie raskakkers. Ze lachten, bekeken de kamer en sloegen elkaar op de schouders. Het was alsof ik ze van afstand al kon horen roepen: "Keeeerrroool! Nog een bierrrrtje?" Ik grinnikte. Opeens keek de jongen om. Hij zwaaide, en ik besefte met mijn mond vol tanden dat ik al een paar minuten aandachtig naar binnen stond te gluren. Krampachtig zwaaide ik terug. Hij maakte een proostgebaar met zijn flesje bier, terwijl hij vrolijk lachte. Ik proostte met mijn denkbeeldige biertje terug. Op mijn nieuwe gluurbuur! |
|
|
|
BH-boy
Femke flierefluit
|
05 Juni 2006 | 18:06:25
|
 Al eerder schreef ik er over, de frustrerende combinatie die 'mannen en ondergoed' heet. Met name als de desbetreffende man onder de 20 is en werkzaam bij een winkel die ook nog iets anders verkoopt dan de gevreesde lingerie, kun je lachen. Want als er íets mooi is, dan zijn dat wel de blozende wangen van de jongen achter de kassa bij de V&D als je een BH komt ruilen.
Vanmiddag had ik dan ook weer een klein binnenpret-momentje. Over mijn HEMA-tic ben ik inmiddels heen, maar de grote warenhuizen weten met enig regelmaat mannen achter hun kassa's te parkeren. Het was een uur of vier en vrij rustig toen ik de winkel binnenliep. In mijn ene hand mijn goedgevulde shopping-bag, in de ander het beruchte plastic tasje.
"Hoi," opende ik tegen de jongen achter de kassa. Ouder dan een jaar of 21 zal hij niet geweest zijn, en al kauwgumkauwend stond hij in de verte te staren. "Eh, hey!" antwoordde hij. Ik pakte de BH uit mijn plastic tasje, overhandigde hem het bonnetje en vanaf dat moment was alles anders. De net nog zo verveeld kijkende jongen keek me niet meer aan, en werd langzaam roder en roder.
"Hier is je vijftien euro..." stotterde hij een minuutje later. "Wás-ie maar vijftien euro!" zuchtte ik. Achter me stonden inmiddels al wat meer mensen. De jongen liep heen en weer, wapperde met het bonnetje en vroeg of "Hennie even naar de kassa kon komen". Hennie kwam en ontfermde zich over de rest van de klanten, terwijl de kassajongen ontdekte dat ik eigenlijk nog 24,99 van hem kreeg. Hij keek naar beneden terwijl hij me het geld terug gaf, en mompelde iets dat leek op 'fijne middag.. en bedankt!'. Ik mompelde iets dat daar ook op leek, en liep richting de uitgang. Toen ik omkeek zag ik de jongen opgelucht kijken. Ik glimlachte, arme jongen. Alleen daarom zou je toch al lingerie gaan ruilen? |
|
|
|
De weddenschap
Femke's fratsen
|
04 Juni 2006 | 11:18:19
|
 Het begon half augustus vorig jaar. Vriend T. en vriendin J. vroegen zich af hoe het nou met mijn liefdesleven zat. Toen dat tegen bleek te vallen, kwamen ze met F. -het 24-jarige broertje van J.- aanzetten. Ik had F. al eens rond zien lopen in onze ‘stamkroeg’, maar had hem nooit echt gesproken. Maar, zo dachten T. en J, daar moest nu wel eens verandering in komen.
Na die avond kon ik niets anders dan ze overtuigen dat het niets zou worden. F. was ten eerste zéker drie centimeter kleiner dan ik (en da’s een goede reden!), en ten tweede zo assertief als een eh… grindtegel. Maar daten zou ik, vond T. Ik besloot het op een weddenschapje te gooien, dat ik zonder meer zou winnen. T. en J. zijn al een jaar of negen bij elkaar en hebben zelfs samen een huis gekocht. Maar J. ten huwelijk vragen? Vergeet het maar. Op een zaterdagnacht riep ik dan ook spottend: “Ja hoor, tuurlijk ga ik met F. uit. Als jij J. binnen een jaar ten huwelijk vraagt!”
Maanden verstreken, en er werd mooi niemand ten huwelijk gevraagd. Ha, dacht ik, zie je wel! F. en ik zwaaiden vrolijk naar elkaar als we elkaar tegenkwamen, en verder bleef het stil. Tot gisteren. Ik kwam de kroeg binnen toen iemand op me af kwam: “Heeee, heb je het al gehoord? T. heeft J. gevraagd!” Mijn mond viel open. Even later kwamen T. en J. lachend binnen. Ze vertelden alles over een romantisch diner en een nacht in de bruidssuite van een prachtig hotel. “Oh ja,” zei T. opeens, terwijl ik het onderwerp nog angstvallig probeerde te vermijden, “Nu moet jij daten met F. hè? Ik zal er eens wat moois voor verzinnen. Wie weet eindig je ook wel in de bruidssuite…” |
|
|
|
Vaaaaaakantie!
Femke's fortuna
|
03 Mei 2006 | 17:57:28
|
|
"En morgen op deze tijd," zeg ik met een lachend gezicht, "jahaaa, dan zit je in Parijs, nu weten we het wel!" Mijn vrienden moeten het al dagenlang aanhoren, en ik tel al tijden af 'hoeveel nachtjes nog'.
En nu is het eindelijk zover: morgen ga ik met klasgenote N. naar het prachtige Parijs. Ein-de-lijk een keer vakantie! En dat ga ik vieren ook... ik zie u woensdag weer! |
|
|
|
Dromen
Femke's fluctuaties
|
23 April 2006 | 16:26:51
|
Ik pakte mijn telefoon. Legde hem weer terug, en pakte hem weer op. Zocht naar de E van Erik, drukte op het groene knopje en toen weer op rood. Ik schold mezelf uit voor watje, en drukte daarna weer op groen. Tuut, ging de telefoon over. Na de tweede keer nam hij op. "Ehh," stamelde ik na het horen van zijn stem. "Met Femke!" Aan de andere kant van de lijn klonk een verbaasd "Hallo". Ik stak van wal. Vertelde een onsamenhangend verhaal over mensen die ons aan elkaar wilden koppelen, een afspraak van eerder die dag en het feit dat ik hem leuk vond. Het bleef stil. Heel stil. "Erik?" het enige antwoord dat ik kreeg was een 'tuut, tuut, tuut'.
Ik zat rechtop in bed, besefte me met een zucht dat het maar een droom was.
Vroeger onthield ik altijd wat ik droomde. Het ging meer dan eens over mijn basisschoolliefde, Coen. Of over de koningin die picknickte in een veld vol madeliefjes. Tegenwoordig vergeet ik de meeste van mijn dromen. En als ik nog weet wat ik droomde, gaat het altijd over een desastreuze wending in mijn schoolcarrière, een brand in mijn huis of een sterfgeval. Laat mij voortaan maar weer lekker dromen over zonvakanties naar Turkije, of mannen die me een serenade geven onder aan m'n balkon... |
|
|
|
De Gluurbuur
Femke flirt
|
16 April 2006 | 13:27:50
|
 Sinds jaar en dag heb ik mijn eigen gluurbuur. De ramen van ‘buur’ en mij zitten tegenover elkaar, op dezelfde hoogte. Peinzend staar ik af en toe het raam uit, om te kijken hoe hij met zijn gespierde schouders en warrige bruine haren documenten zit te tikken. Glimlachend kijkt hij zo nu en dan over zijn schouder om te kijken wat ik aan het doen ben. Af en toe lachen we zijdelings naar elkaar, en werken daarna verder.
Zomers, hij in zwembroek op zijn balkon, ik in rokje op het mijne. Als we daarna, beiden verbrand, weer binnen staan, kijken we dezelfde kant op. Toch heb ik na al die tijd nog steeds geen idee hoe hij heet of wat hij doet. Wel weet ik alles van zijn boxershorts. Had-ie die gordijnen maar eens dicht moeten doen voor hij zich om ging kleden…
Maar mijn gluurbuur heeft de moed opgegeven. Na ruim twee jaar kijken, lachen en in hetzelfde zonnetje zitten zie ik de vertrouwde schilderijen niet meer aan de muur en de boeken niet meer in de kast. Op de grond staat een grote stapel verhuisdozen, een half afgebroken IKEA-kast siert de muur. Ik hoop maar dat mijn volgende uitzichtgenoot net zo’n leuke gluurbuur is als deze… |
|
|
|
Stilte in de salon
Femke's fortuna
|
24 Maart 2006 | 22:57:50
|
 Eén van de redenen om mijn bezoek aan de kapper keer op keer uit te stellen, zijn de doorgaans niet al te intelligente en praatgrage kapsters van de plaatselijke salon. Van die types die bij binnenkomst giechelend vragen of ze je haar moeten knippen, of dat je eerst een kopje koffie wil. Toch zat ik een paar dagen geleden weer tegen wil en dank in de stoel. "Hoe wil je het geknipt hebben?" vroeg de kapster met een eigenzinnige blik in haar ogen. Ik antwoordde dat ik het gewoon bijgeknipt wilde hebben, in de laagjes die ik al had. "Weet je het zeker?" zei het meisje met een pruillip. "Ja!" zei ik licht geïrriteerd. "Echt?" Ik beaamde het nog een keer. Het meisje pakte een pluk van mijn haar, en wees ongeveer vijf centimeter van mijn haar aan. "Zoiets er af? Oh, en daar zit een korter plukje. Dan kun je het beter allemaal iets korter doen!" Nog een keer vertelde ik dat dat écht niet hoefde, en op haar 'zeker weten' zei ik wederom 'ja'. Ik ontspande, en hoopte dat ze niet toch stiekem haar actieplan uit zou voeren. De eerste knippen gingen goed, en ik wachtte zuchtend op de vraag of ik al een vriend had, of wat voor werk ik deed. Of, ook geliefd bij de eerste zonnestralen, of ik al vakantieplannen heb. Het bleef echter stil. Met een chagrijnig gezicht knipte ze er op los, terwijl de stilte de ruimte omhulde. Het bleef stil in de salon, angstig stil. Maar mijn haar? Dat ziet er, tegen wil en dank, nog bést aardig uit... |
|
|
|
Natte kut?
Femme fatale
|
12 Maart 2006 | 22:22:07
|
|
Voor degenen onder u die op de titel van dit stukje kickten: u bent waarschijnlijk het lijdend voorwerp van deze log. U bent waarschijnlijk één van die gluiperige mannetjes die in de baas zijn tijd 'natte kut' intikt op Google. Betrapt!
Het enige waar ík nog niet uit ben, is het feit waarom al die 'natte kut-zoekers' op mijn weblog terecht komen. Vóór dit log tenminste. Ik wil er wel een wedje op afleggen dat mijn 'natte kut-ranking' (als ik het maar vaak type, toch?) naar dit stukje behoorlijk omhoog schiet. Evenals mijn bezoekersaantal, ben ik bang. Zulke ranzige logs schreef ik voor dit -ja, daar komt ie nog een keer- 'natte kut-stuk'? |
|
|
|
|
|
